tag:blogger.com,1999:blog-23301691620396906272012-01-02T14:31:16.253+05:30देशमुखीदेशमुखी ह्या शब्दाचे दोन अर्थ होतात. एक म्हणजे वतनदारी, जी आता कालबाह्य झालीय तर दुसरी म्हणजे काही जुन्या तर काही नविन, वेगवेगळ्या मऊ कापडांपासुन तयार केलेली गोधडी.
हा ब्लॊग म्हणजे काही आठवणी, काही कल्पना, काही कथा, काही स्वप्नं, या सगळ्यांच एक मिश्रण आहे.Vijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.comBlogger161100tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-25173124403131780672011-04-01T17:24:00.002+05:302011-04-01T17:24:53.627+05:30Our performance at Incehon Asian Festival 20 March 2011Vijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-70798803726644868942010-10-21T17:57:00.000+05:302010-10-21T17:57:53.468+05:30मी म्हणालो तिलामी म्हणालो तिला,
बघ किती सुंदर फुललाय चाफा,
ती मला म्हणते,
ती सुरी घ्या अन चार कांदे कापा.
मी म्हणालो तिला,
बघ किती छान सुटलाय वारा
ती मला म्हणते,
त्या कढईत फिरवा जरा झारा.
मी म्हणालो तिला,
तुझ्या गंधाने होतोय मी धुंद,
ती मला म्हणते,
तो गॅस करा जरा मंद.
मी म्हणालो तिला,
तूच आहेस माझ्या जीवनातला ठेवा,
ती मला म्हणते,
कढईवर जरा झाकण ठेवा.
मी चिडून म्हणालो,
बस्स तुम्ही रांधा,Vijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-14556672377035624742010-08-23T14:15:00.002+05:302010-08-23T14:15:38.197+05:30चिरकूटजीवनात वेगवेगळ्या तऱ्हेचे नमुने बघायला मिळतात. काही अती उधळे, काही हिशोबी तर काही चिरकुट असतात. पैसे असूनही खर्च करण्याची त्यांची अजिबात इच्छा नसते, असेच काही नमुने प्रत्यक्ष बघायला मिळाले तर काही ऐकीव.
आपण पैसे कमावतो ते कशासाठी ? पहिलं उत्तर बहुदा खाण्यासाठी, असच येईल. पण खाण्यावरच खर्च न करणारी मंडळी बघितलीय ? मी कोरियात आलो, तेव्हा एका महाभागाने मला सांगितले, की इथे फक्त डाळ, भात आणि पोळी खाVijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-40280843561552708292010-08-18T16:38:00.000+05:302010-08-18T16:38:58.242+05:30प्रेमाचा गुलकंदबसनं इंदौर सोडलं आणि माझी झोप उडाली. ३० सीटर बसमध्ये २७ नंबरच्या सीटवर बसलेल्या आणि म. प्र. मधील रस्त्यांवर चालणाऱ्या बसमध्ये माणसाची हालत व्हॉलीबॉलसारखीच होते. मी अमरावती विद्यापीठाच्या कर्मचाऱ्यांच्या नावाने शिव्या घालत, हा व्हॉलिबॉलचा खेळ कधी संपतो, याची वाट पाहत होतो. शरीराने जरी मी बसमध्ये असलो तरी मनाने कधीचाच अमरावतीला पोहचलो होतो.
खरं तर मला एका आठवड्यात 'मायग्रेशन सर्टिफिकेट' द्यायचे Vijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-79192008984530796692010-07-22T14:51:00.000+05:302010-07-22T14:51:06.787+05:30मराठ्यांचा इतिहास ?डिसेंबर १२९३ ला, ५०० मैलांवरुन आलेल्या अल्लाउद्दीन खिलजीने ८००० स्वारांनिशी देवगिरीवर हल्ला केला, त्यावेळी शंकरदेव यादव (राजपुत्र आणि सेनापती) खूप सारं सैन्य घेऊन दूर कुठेतरी गेला होता. देवगिरीवर असलेल्या ४००० स्वारांसोबत राजा रामदेवरायाने प्रतिकार केला पण तो तोकडा पडला. त्याने शेवटी तह केला.
पण हि बातमी कळताच शंकरदेव यादव परत आला तो मोठी फौज घेऊन देवगिरीच्या रक्षणासाठी आला. पण एका अफवा पसरली. Vijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-8946618335746349922010-07-16T15:55:00.002+05:302010-07-16T15:55:20.314+05:30सुपारी"काय रे, खूप उडायला लागलास तू ? "
"कोण बोलतंय ? "
"तुझा बाप.... xxxx .. ओळखलं नाही का ? "
"अं... नाही. "
"मी बंड्यादादा बोलतोय.... चल हप्ता पोचव पटकन नाहीतर ... "
"नाहीतर .......... "
"नाहीतर तुला पोचवीन... हि हि हि ... "
*************************
"का रे .... तू मला काय येडा समजलास काय ? "
"......... "
"तू पोलिसांकडे कंप्लेंट केली ते मला समजत नाय काय ? अबे भुक्कड.. जगायचं असेल तर ५०,०००Vijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-24351392669440006152010-07-14T08:18:00.002+05:302010-07-14T08:18:18.246+05:30ताण ..."विनू अरे उन्हाळ्यात पुन्हा लावू ना केबल"
"आई प्लीज, अग मी फक्त डिस्कवरीच बघतो"
"हो, पण आता तुझा अभ्यास वाढला की नाही ? "
"पण म्हणून डिस्कवरी नाही बघायचं, टेबल-टेनिस नाही खेळायचं, मासिकं नाही वाचायची"
"असा रे काय करतोस ? मागच्या वर्षी तो ऋषी फक्त २ मार्कांनी मागे होता तुझ्या. "
"असू दे"
"असू दे काय ? पहिला नंबर गमवायचा आहे का ? "
".... "
"चल हे दूध घे अन जा ट्युशनला"
"शाळा, ट्युशन, Vijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-50376935605428188782010-07-10T09:37:00.001+05:302010-07-10T09:42:32.636+05:30भलत्या वेळीप्रत्येक माणसाला (विशेषतः पुरुषाला) हव्या त्या गोष्टी मिळतात, फक्त त्याची वेळ चुकलेली असते. त्याचे कारण म्हणजे स्त्रीहट्ट असावा. (स्त्री = आई किंवा बायको).
लहानपणी सर्वात प्रिय गोष्टींपैकी दोन म्हणजे खेळ आणि झोप. पण आई नामक प्राण्यामुळे झोपेचे खोबरे आणि खेळाचे पानिपत व्हायला वेळ लागत नाही. जेव्हा बाळ १-२ वर्षाचं असतं तेव्हा त्याला खेळावंस वाटतं, पण आई त्याला "झोप रे आता" म्हणत जबरदस्तीने झोपवते.Vijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-80372440032191296762010-06-24T10:38:00.001+05:302010-06-24T10:50:25.703+05:30सोनललग्नानंतर बायकोशी नेमकं कोणत्या विषयावर बोलावं हे माझ्यासारख्या मुलींशी फटकून राहणाऱ्याला काय कळणार? मी उगाच तिच्याशी काहीतरी बोलायचं म्हणून बोलत होतो (खरं तर ऐकत होतो). आम्ही आमच्या रूमसमोरच्या मोकळ्या जागेत गप्पा मारत होतो. उन्हाळा असल्याने लाइट नव्हते, मग करणार तरी काय? त्यात ते ब्रेली, म्हणजे लाइट कधी येईल माहिती नाही.
अचानक तिने प्रश्न केला.
"तुम्ही मुंबईत असताना काय करत होतात? "
"म्हणजे Vijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-60301654759285143182010-06-09T09:53:00.002+05:302010-06-09T09:53:25.724+05:30भ्रमिष्टपणाम्हातारपणा तसा वाईटच. त्यात भ्रमिष्टपणा आला तर अधिकच वाईट. पण कधीकधी अश्या गोष्टी मजेदार वाटू लागतात, अर्थात, जोपर्यंत आपण स्वतः त्या व्यक्तीच्या संपर्कात नसतो, तोपर्यंतच.
मी अमरावतीला असताना माझ्या खोलीजवळच्या एका आजोबांची गोष्ट. पहिल्यांदा त्यांना भेटलो तेव्हा मला फारच विचित्र वाटलं होतं. मी कॉलेजच्या गडबडीत होतो, अन त्यांनी बोलावलं.
"ये बाळ"
"मी २५ चा बाळ ? " मी मनात. असो.
"तुझ्या बाबालाVijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-45375781490202310812010-05-24T15:13:00.002+05:302010-05-24T15:15:46.399+05:30तुम्ही कुठले ?"Where are you from?"
नेहमीचा प्रश्न. पण उत्तर बदलतय.
पुर्वी मी अमरावतीला असताना ’घाटंजी’ सांगायचो.
नंतर इंदौरला, बरेली-मेरठ (मिरत)ला असतांना ’महाराष्ट्र’ तर मुंबईत असताना ’यवतमाळ जिल्हा’.
अन आता "India".
माणसाची ओळख कशी बदलत जाते.
अमरावतीला एम.एस.सी.च्या गृपमध्ये वणीवाले मित्र जवळचे वाटायचे, काय तर ते माझ्या जिल्ह्यातले म्हणून. अन आता....
देशाच्या कुठल्यातरी कोपऱ्यावरचा, तर कधीकधी पाकिस्तानVijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-87715371814057944982010-05-05T16:17:00.000+05:302010-05-05T16:17:28.520+05:30141075खर तर रामदासला देशपांडे सरांना तिसऱ्यांदा डिस्टर्ब करायची अजिबात इच्छा नव्हती. पण त्यांच्या मिसेसने अर्जंट म्हटल्यावर त्याचाही नाइलाज झाला. त्याने भीतभीतच दरवाज्यावर टकटक केली. क्लास चालू असताना देशपांडे सरांना कोणीही डिस्टर्ब केलेल अजिबात आवडत नसे. आता तिसऱ्यांदा कोणीतरी ....... त्यांच्या कपाळावर आठया पडल्या. नाराजीनेच त्यांनी दरवाजा उघडला. रामदासला पाहुन ते भडकलेच.
"तुला दुसरी काम नाहीत का? Vijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-30029954726161646832010-03-15T10:17:00.002+05:302010-03-15T10:21:24.206+05:30धुयमाती१४ मार्च २००६
होयीची कथा काय सांगू राजेहो
कराले गेलो एक अन झाल भलतच राजेहो.
या वर्सी होती आमची पैलीच होयी
कितीतरी अरमान होते माया मनी
म्हतलं बायकोले पैल्या होयीले
तयार रायजो माया रंगात रंगाले
बायकोबी म्हनली पाहू किती हाये कोनात दम
म्या बी म्हतलं देशमुख नाई "किसीसे कम"
होयीचा दिवस आला तसं मले भाय झ्याक वाटलं
बायकोखातर यावर्सी पहिल्यांदा पाट्यावर पुरणबी वाटलं
तुपाची गोठ निंगाली तस मले एकदमVijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-75857633606398261222009-11-13T14:04:00.000+05:302009-11-13T14:04:09.441+05:30मैत्रीणकुर्ला - हावडाच्या मासळीच्या वासाने भरलेल्या डब्यातला १४ तास प्रवास आणि पुढे धामणगाव ते घाटंजी २ सीटवर तिघांनी बसून केलेला बिड्यांच्या धुरात केलेला ३ तासाचा प्रवास... अगं आई गं... मला अक्षरशः जीव नकोसा झाला होता. त्या गर्दीतून दोन जड बॅग्ज कुणालाही लागू न देता बसबाहेर कश्याबश्या काढल्या आणि मोकळ्या हवेत श्वास घेतला. ऑटोत बॅग टाकून त्याला "ग्रीन कॉलनी" सांगितले आणि जरा मागे रेललो.
ही माझी नोकरी Vijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-79444984896658027612009-11-12T17:01:00.002+05:302009-11-12T17:01:57.832+05:30प्रयत्न"तू अशी हार मानून नाही चालणार"
"मला माहिती आहे"
"मग? "
"अग पण प्रयत्न केले नाहीत का मी? "
" मी कुठे म्हणतेय की तू प्रयत्न नाही केलेस. "
"मग मला यश का नाही मिळत? "
"मिळेल रे. तू असा निराश का होतोस? "
"मी इतके प्रयत्न केलेत, अजूनही मला यश मिळालं नाही.... थकलोय मी प्रयत्न करून करून"
"इतक्या लौकर ? "
"तू लौकर म्हणतेस? गेले वर्षभर मी हेच करत होतो ना ? कधीच मी कोणतीही गोष्ट करायला नाही म्हटले नाही. Vijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2330169162039690627.post-78450806712984644752009-11-12T10:11:00.002+05:302009-11-12T16:58:29.348+05:30भेट" मग येतेस का ?"
" कुठे जाणार आहे ?"
" जाउ कुठेतरी"
" आई परवानगी नाही देणार"
" कशावरुन ?"
" ती माझी आई आहे, तिचा स्वभाव माहिती आहे मला."
" अगं, सकाळी जाऊ अन पाच वाजेपर्यंत परत येउ."
" अरे माझी आई नाही परवानगी देणार. तुला नाही माहिती तिचा स्वभाव."
" एक दिवसासाठी सुद्धा नाही."
" उंहू"
" च्च."
" नाराज झालास."
" ........."
" ए बोल ना"
" काय बोलु"
" थोडा माझा विचार कर नं, प्लीज."
" आपली मैत्री Vijay Deshmukhhttps://profiles.google.com/104463028109155569835noreply@blogger.com2